Środowiska według popularności:

1. WWW – 9
2. Windows – 8
3. Cross-platform – 5
4. MacOS – 2
5. Linux – 1

Nie da się wskazać dominującego języka programowania. Używaliście bardzo różnych technologii, w tym Ruby on Rails, C#, Pythona, PHP. Sporo widgetów było napisane w HTML+CSS+Javascript, lecz to głównie ze względu na platformy które wybieraliście.

Od każdego ze zgłaszających wymagany był kod źródłowy. Posłużył nam on do “postawienia” niektórych aplikacji na naszych wewnętrznych serwerach, a w pozostałych do weryfikacji czy program nie robi nic podejrzanego. Niektóre ze zgłoszeń mają ustaloną licencję (głównie GPL), większość nie ma. Bez Waszej zgody nie będziemy w żaden sposób udostępniać kodu czy aplikacji – chcemy z Wami współpracować w tej kwestii. O tym zresztą dalej. Wszyscy też wywiązaliście się z wymagań zadeklarowania używanych komponentów i ich praw autorskich. Była to w zasadzie tylko kwestia znalezienia sobie darmowych komponentów, i wypisania nam w skrócie na jakich licencjach są.

Sędziowanie zostawione było na ostatnią chwilę – gdy wszyscy członkowie Kapituły wreszcie mogli zasiąść z kawą i na spokojnie ocenić wszystkie zgłoszenia. Każdy z programów miał swoje 5 minut, i pierwsze wrażenie liczyło się mocno, choć nie było decydujące.

Z wieloma widgetami czy aplikacjami mieliśmy problem – ciężko je było nam uruchomić. Główne przyczyny tego to zaszyte w kodzie na stałe URLe, wymagania nietypowych bibliotek czy też specyficznej wersji PHP. Widget pod Adobe AIR nie chciał działać w najnowszej (nadal beta) wersji środowiska, ruszył dopiero po zainstalowaniu starszej. Podobnie było z widgetem pod Yahoo, choć tam trzeba było za to zainstalować najnowszą.

Regulamin konkursu określał jakie są główne kryteria oceny:

a) Funkcjonalność i ergonomia projektu,
b) Stopień wykorzystania zasobów Portalu,
c) Przejrzystość i zawartość merytoryczna dokumentacji
Dodatkowym kryterium wpływającym na ocenę Prac Konkursowych będzie funkcjonalność Pracy Konkursowej wspomagająca integrację społeczności Grono.net.

Kapituła zasiadła więc w sali konferencyjnej, skonfiskowano i podłączono do rzutnika pierwszy z brzegu laptop z Visŧą (potrzebną do odpalenia jednego z widgetów). Zabraliśmy ze sobą też jednego MacBooka, który był potrzebny w podobnym celu. I po kolei, każde zgłoszenie z przygotowanej uprzednio listy:

1. sprawdzamy czy działa. jeśli nie, naprawiamy lub instalujemy co trzeba. sporo rzeczy nie chodziło od razu.
2. prezentowany jest opis aplikacji, według autora i według mnie, czyli rezultaty wcześniejszych uruchomień
3. Kapituła podziwia sam program, czyli wygląd jak i funkcjonalność, oraz rozważa oryginalność pomysłu
4. jeśli uzna go za godny dalszej uwagi, zapisujemy nazwisko autora na tablicy

Po przedstawieniu wszystkich zgłoszeń, Kapituła, nadal zamknięta w pokoju, oddawała głosy. Każda z 8 obecnych osób mogła przyznać po jednym punkcie trzem różnym zgłoszeniom. Z obserwacji wynikało, że bardzo istotne było pierwsze wrażenie, a najważniejsze – czytelność i funkcjonalność interfejsu. Każdy ważył jednak różne czynniki nieco inaczej – niektórzy stawiali na aspekt integracji społeczności, inni na bogactwo funkcji, jeszcze inni próbowali zweryfikować oryginalność pomysłu. Zaawansowanie techniczne nie było decydujące bezpośrednio, ale zdecydowanie łatwiej było wyróżnić się projektom ukończonym i dopracowanym. Jeśli program czy widget był napisany na szybko lub niedokończony, było to widać wyraźnie. Istotne też było, aby widget prezentował wyniki działania szybko – Kapituła nie miała czasu czekać 5 minut aż coś wyliczy czy zaktualizuje.

Po oddaniu głosów, nie było problemu z rozstrzygnięciem decyzji. Choć Kapituła była daleka od jednomyślności, nagrodzone projekty mocno odstawały od konkurencji, i jasne było komu przyznać nagrodę.

Zgodnie z regulaminem, laureaci miejsc 3, 4 i 5 otrzymują nagrody w postaci iPodów. Oto oni:

Miejsce piąte zajął Artur Nowak z Krakowa, twórca widgeta o nazwie „Gronostaj”.

Zdobywcą miejsca czwartego jest Grzegorz Furga z Warszawy, który stworzył aplikację „Kochalubiszanuje.net”.

Miejsce trzecie zajął Konrad Banaszek z Warszawy, autor „BLIMPera”.

Laureatem drugiego miejsca i zdobywcą komputera Apple MacBook jest Wojciech Polak z Łodzi, który stworzył „Grono.net Widget dla iGoogle”.

Zwycięzcą konkursu, otrzymującym nagrodę główną – komputer Apple MacBook Pro, jest Wiktor Gworek z Warszawy, autor projektu „Pięciosłówek”.

Wszystkim uczestnikom konkursu serdecznie dziękujemy.

Istotne są też ustalenia kolejnych punktów, szczególnie o prawach autorskich:

W przypadku gdy w Pracy Konkursowej uczestnik wykorzystał elementy stanowiące przedmiot praw na dobrach niematerialnych lub innych praw osób trzecich warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest dołączenie do zgłoszenia dowodu uprawnień Uczestnika do wykorzystania korzystania z tego elementu w ramach Pracy Konkursowej.

Oznacza to, że jeżeli korzystacie np. z cudzych grafik czy kodu nie będącego na otwartej licencji, do pracy powinno być dołączone oświadczenie właściciela praw autorskich tychże grafik lub kodu. Zastrzegamy sobie prawo do wymagania tego oświadczenia w formie papierowej – więc bądźcie przygotowani. Punkt 14 i 15 regulaminu pozwala nam odrzucić pracę, a nawet cofnąć przyznanie nagrody, jeśli sytuacja prawna pracy konkursowej będzie niepewna.

W ten sposób można wykonywać wiele operacji, z wyjątkami:

• wykluczone z definicji są wszelkie uploady plików
• nie można wykorzystywać innych formatów danych wejściowych – parametr in_format traci znaczenie
• nie będzie również działać edycja bardziej złożonych struktur, np. geolokacji w profilu (która i tak nie działała bez podania danych w formacie innym niż HTTP). Jest to rzecz do naprawienia w następnym kroku – co nastąpi szybciej jeśli okaże się Wam rzeczywiście potrzebne.

Zastrzegamy sobie na przyszłość prawo selektywnego wyłączania obsługi operacji przez GET na dowolnych zasobach. Zawsze jednak uprzedzimy, i będziemy otwarci na argumenty.

Login poprzez post na api.grono.net/pub/apilogin/ nie jest już jedyną dostępną metodą autoryzacji. Kolejną (być może nie ostatnią) jest korzystanie z tokena, więcej w dokumentacji.

Tymczasem w skrócie: wykonujecie GET lub POST na adres pobierania tokena, otrzymujecie krótko ważny token na żądany zasób. W kolejnych zapytaniach dołączacie token jako parametr w GET lub POST (zależnie od typu requesta) zamiast ciasteczek sesji. I tyle!

Niestety, bezpieczeństwo takiego rodzaju autoryzacji jest kiepskie, ponieważ hasło wysyłamy plaintextem, a ukradziony token to wszystko, czego potrzeba by dostać dostęp do zasobów Grona. Usprawiedliwić można to tylko tym, że standardowy sposób logowania oferuje równie niski poziom zabezpieczenia.

W przyszłości zamierzamy wprowadzić, również opartą na tokenach, bezpieczniejszą metodę autoryzacji, zbliżoną do Google AuthSub czy Flickr Auth API. Jak zwykle obserwujcie to miejsce, i zaprojektujcie swoje programy tak, aby łatwo było można wymienić moduł autoryzacji.

Pod tym adresem znajdziecie oficjalne logo Grona w kilku formatach, głównie wektorowych ale jest i PNG. Uwaga: jeśli ktoś zechce zrobić wersję SVG, lub w jeszcze innych formatach. udostępnimy je wszystkim z tego samego miejsca. Na pewno przydałby się zestaw Windowsowych ikonek w różnych rozmiarach.

Do wykorzystania jest tylko forma graficzna – bez napisu “grono.net”, który jest zastrzeżony. Wasze programy/widgety nie mogą więc mieć w nazwie adresu Grona, a jedynie nawiązywać, lub w inny sposób sugerować że wykorzystują zasoby serwisu.

Miejcie też na uwadze, że logo udostępniane jest tylko i wyłącznie na potrzeby konkursu Widget Grono.net. Używanie go w innych celach może być naruszeniem praw autorskich. Dozwolone jest wykorzystanie loga Grona w złożonych kompozycjach, czyli np. możecie dodać ikonkę koperty do grona jeśli tworzycie widget do wysyłania wiadomości.